a
ANOREXIA ANOREKSJA
b
BULIMIA BULIMIA
o
OBESITY OTYŁOŚĆ
c
COMPULSION KOMPULSJE
o
OBSESSION OBSESJE
Pokaż wszystkie
Co to jest anoreksja?

Anoreksja to choroba, w której osoba chora stara się schudnąć różnymi sposobami, ponieważ uważa, że waży za dużo. Dzieje się to nawet wtedy, gdy jej masa ciała jest bardzo niska.

Czy powrót do normalnej wagi oznacza wyleczenie z anoreksji?

Niestety, nie zawsze jest to jednoznaczne. Odzyskanie prawidłowej wagi i prawidłowe odżywienie mózgu, co prawda, pozwalają osobie z anoreksją na lepszą pracę terapeutyczną, ale nie wystarcza do stwierdzenia, że choroba ustąpiła.

Jakie są objawy anoreksji (jadłowstrętu psychiczego)?

– Znaczne zmniejszenie ilości spożywanego jedzenia w stosunku do faktycznych potrzeb organizmu
– Silny lęk przed tym, aby nie doszło do zwiększenia masy ciała lub przytycia. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy dana osoba ma już nieprawidłową masę ciała
– Zaburzone myślenie i nieprawidłowe postrzeganie swojej sylwetki i wagi
– Samoocena jest zależna od wyglądu lub ilości kilogramów
– U dzieci i nastolatków czasami nie ma spadku wagi, a tylko brak przyrostu kilogramów, pomimo tego że dziecko czy nastolatek rośnie
– Niedożywione dziewczęta z reguły nie miesiączkują, choć obecnie uznaje się, że utrata miesiączki nie jest konieczna, aby rozpoznać anoreksję

Niedowaga – co to jest?

Niedowagę rozpoznajemy u dorosłego wówczas, gdy BMI danej osoby jest niższe niż 18,5 kg/m2, natomiast u dziecka odnosimy się do norm z uwzględnieniem wieku (siatki centylowe). Wskaźnik BMI i to, czy mieści się on w normie, można sprawdzić na tej stronie w okienku obok.

Czy wszyscy mają takie same objawy?

Lekarze wyróżniają dwie postacie anoreksji: jadłowstręt restrykcyjny i z napadami objadania się i przeczyszczaniem.
– jadłowstręt restrykcyjny – polega jedynie na zmniejszeniu ilości jedzenia.
– jadłowstręt z napadami objadania się i następowym przeczyszczaniem (innymi słowy podtyp bulimiczny) – po napadach objadania się osoba chora prowokuje wymioty lub przyjmuje leki, aby nie doszło do przyrostu masy ciała.

Celem ZAWSZE jest utrata masy ciała.
Często, w obu typach jadłowstrętu psychicznego, wprowadzane są dodatkowo intensywne i wyczerpujące ćwiczenia fizyczne.

Kto jest najbardziej zagrożony zachorowaniem na anoreksję?

Najczęściej chorują dziewczęta i młode kobiety. Chłopcy chorują również, chociaż rzadziej. Okres największego zagrożenia to wiek między 14. a 18. rokiem życia.
Trzy czwarte wszystkich zachorowań przypada na wiek przed 25. rokiem życia.
Choroba ta pojawia się również u osób starszych, ale znacznie rzadziej.
W ostatnich latach coraz więcej osób choruje na jadłowstręt psychiczny, ponadto zaczynają chorować coraz młodsze osoby.

Ile osób choruje na anoreksję?

Szacuje się, że 0,3–1% młodych kobiet ma jadłowstręt psychiczny. Chłopcy chorują około 10 razy rzadziej.

Jak rozwija się choroba i kiedy można wyzdrowieć?

Choroba najczęściej zaczyna się po jakimś zdarzeniu, w którym wygląd i figura danej osoby zostały negatywnie – według niej – ocenione (np. naśmiewanie się z osoby z nadwagą przez rówieśników, ale też niewinna uwaga typu „chyba się trochę zaokrągliłaś…” albo „masz teraz taką kobiecą sylwetkę”).
Choroba jest przewlekła, leczenie wymaga dużo czasu, z reguły kilka lat (średnio od rozpoznania tej choroby do jej wyleczenia mija aż 6–12 lat!).
Wyleczenie to taki stan, gdy ustępują WSZYSTKIE objawy choroby i nie ma ich co najmniej przez 8 tygodni.
Nie wszyscy odzyskują pełne zdrowie. U pozostałych osób mogą występować nawroty objawów choroby, mogą ustąpić objawy, ale nie wszystkie czy też przez długi okres osoby te utrzymują niską wagę – na pograniczu normy.

Co wpływa na przebieg choroby i wyleczenie?

Wiele czynników wpływa na przebieg choroby. Są to: wiek rozpoczęcia i czas trwania zaburzenia, czas rozpoczęcia leczenia, konieczność hospitalizacji i czas trwania hospitalizacji, przebieg choroby, stopień utraty masy ciała, występowanie innych chorób i zaburzeń – zarówno psychicznych, jak i somatycznych, funkcjonowanie przed chorobą – w szkole, wśród przyjaciół, sytuacja rodzinna.
Większe szanse na pełne wyzdrowienie mają osoby, które zachorowały na początku okresu dojrzewania lub jako nastolatki; prawdopodobnie też przebieg ich choroby będzie krótszy.
Wyższy wskaźnik masy ciała (BMI) na początku leczenia także zwiększa szanse na szybszą poprawę i wyzdrowienie.
Lepiej rokuje ponadto podtyp restrykcyjny niż podtyp bulimiczny choroby.

Czy można umrzeć na anoreksję?

Tak, ta choroba spośród wszystkich chorób psychicznych zagraża życiu najbardziej.

Jak leczy się jadłowstręt psychiczny?

Podstawową metodą postępowania jest psychoterapia – wykazano skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), zogniskowanej terapii psychodynamicznej, terapii wspierającej oraz terapii interpersonalnej.
Kolejnym elementem jest psychoedukacja. Jest to udzielanie informacji na temat zaburzeń odżywiania pacjentowi i członkom jego rodziny (np. rodzice, mąż).
Terapia rodzinna powinna być zalecana zawsze, jeśli osoba z zaburzeniem odżywiania się jest niepełnoletnia i/lub mieszka z rodziną.

Konieczne jest też korygowanie nieprawidłowych zachowań związanych z jedzeniem.

Gdzie leczy się jadłowstręt psychiczny?

Przede wszystkim zalecane jest leczenie ambulatoryjne, czyli w poradniach. Czasami jednak konieczne jest leczenia w szpitalu – dziecięcym, internistycznym albo psychiatrycznym.

Kiedy potrzebny jest pobyt w szpitalu?

Osoba chora powinna trafić do szpitala, gdy wystąpił u niej znaczny spadek masy ciała (poniżej 75% wagi należnej, poniżej 3 centyla BMI, a u dorosłych BMI poniżej 16). Leczenie w szpitalu jest potrzebne także wtedy, kiedy są powikłania chorobowe, zachodzi duże ryzyko popełnienia samobójstwa lub gdy próby leczenia pozaszpitalnego były nieskuteczne.

Czy są jakieś leki, które leczą anoreksję?

Leków, które leczą tę chorobę, nie ma. Ale osobom chorym podaje się np. witaminy, preparaty wapnia, a czasami również leki psychiatryczne. Dzieje się tak wtedy, jeśli oprócz jadłowstrętu rozpoznawane są inne choroby lub zaburzenia psychiczne.

 

 

Zastanawiasz się nad swoim stosunkiem do odżywiania? Wypełnij dłuższą lub krótszą ankietę.

 

A może obejrzysz komiks o anoreksji? Kliknij poniżej.

 

Sprawdź swoje BMI


Zobacz inne ankiety

NIEPOKOJĄCE OBJAWY


Osoba z zaburzeniami odżywiania z kręgu anoreksji

Mówi o poczuciu winy po jedzeniu

 

Unika jedzenia przy innych osobach

 

Ma zaburzony obraz ciała – ocenia swoją sylwetkę nieprawidłowo

 

Narzeka na stałe poczucie chłodu

 

Narzeka na stałe poczucie zmęczenia

 

Nosi luźne ubrania albo kilka warstw ubrań

 

Wykonuje wyczerpujące ćwiczenia, długo i w określonej kolejności

 

Ma bardzo dużą potrzebę kontroli w wielu aspektach życia

 

Brak jest trzech kolejnych cykli menstruacyjnych u kobiet lub dziewcząt po okresie pokwitania

 

Widoczne jest wypadanie włosów, blada, chłodna skóra

 

Występują  nagłe i intensywne zmiany nastroju

 

Jeżeli coś cię niepokoi, nie wahaj się szukać pomocy

Copyright © aboco.pl 2017 Wykonanie: AVANO